Rozdział 4 Zagadka, telefon, bukiet róż, pierwsza miłość

                Na drugi dzień zadzwoniłam do biura prosząc o dwa dni wolnego. Inar bez słowa sprzeciwu wypisał mi je. Przez ten czas miałam nad czym myśleć. Zastanawiałam się jak teraz mają zamiar wyglądać nasze relacje. Do godziny 12 miałam wszystko wysprzątane i ugotowane. Nudziłam się i to nie miłosiernie już miałam zamiar gdzieś wyjść, kiedy usłyszałam dzwonek powiadomienia. Na wyświetlaczu widniała ikonka koperty. Otworzyłam wiadomość od Tashy. 

Rozdział 3 Dzień pełen wrażeń

Gdy po wielu latach spotykamy kogoś, kogo się znało dzieckiem, już pierwsze jego spojrzenie każe nam zgadywać, że musiało go uderzyć jakieś wielkie nieszczęście.

                                                                                                     ~Giacomo Leopardi

            Po dwu tygodniowych „katuszach” mogłam wrócić do pracy. Odwiozłam Klarę do szkoły choć protestowała twierdząc, że może tam pójść o własnych nogach. Zgodziła się kiedy powiedziałam, że wysadzę ją za rogiem. Tak też zrobiłam, odjeżdżając zauważyłam jak podbiega do czarnowłosego  chłopaka.  Postanowiłam wypytać ją o niego po powrocie.

Rozdział 2: Wszystko się wali

Hej, hej witam was po niezbyt długiej przerwie. Oddaje w wasze łapki kolejny rozdzialik Syberii. Nie zabraknie w nim wspomnień i nowych zagadek, które zostaną wytłumaczone w najbliższym czasie. A teraz zapraszam gorąco do czytania.

~****~

"Jeśli ktoś kocha nas aż tak bardzo, to nawet jak odejdzie na zawsze, jego miłość będzie nas zawsze chronić." 

Joanne Kathleen Rowling – Harry Potter i Kamień Filozoficzny

            Odgłosy kroplówki i aparatury drażnił uszy, ale także dawał znać, że żyje. Po raz pierwszy od trzech miesięcy wylądowała w szpitalu. Choroba nie dawała o sobie znać do póki nie stresowała się, dzisiaj jednak wystawiła siebie i swoje zdrowie na próbę. Wiadomo nie chciała tego starała się unikać stresujących sytuacji. Jednak pojawienie się Blondie było zaskakujące dla wszystkich.

- Zmienić Cię? – nie poruszyłam się. Położył mi rękę na ramieniu. – Klara musisz odpocząć siedzisz tu od wczorajszego wieczora.

Rozdział 1 Ponowne spotkanie

                           

"Smutek jest czasem naszym ostatnim szczęściem." 

Erich Maria Remarque – Kochaj bliźniego

            Po kilku minutach staliśmy pod drzwiami naszego biura.

- No to co wracamy do papierkowej roboty. - zrobiłam zbolałą minę co jak co, ale tego nie lubiłam. Wolałam zajęcia w terenie.

- Wiesz, że ja wcale nie chcę tam iść.

- Ta wiem, ale gdy proponuję Ci, żebyś wzięła urlop to się strasznie wściekasz.

Prolog

,,Właśnie to lubię w zdjęciach - pozwalają uchwycić i przeżyć raz jeszcze szczęśliwe chwile."

Zoe Sugg – Girl Online

-Noriko!- usłyszałam krzyk ciotki. – Noriko ty uparta  dziewucho chodź na obiad.

,,Chyba śnisz”- pomyślałam i ułożyłam się wygodniej na trawie znów zatapiając w lekturze.

-Ciekawa?- zapytał miły głos tuż przy moim uchu.

-Nawet bardzo. –uśmiechnęłam się promiennie. Spojrzałam w bok. Jason leżał tuż obok uśmiechając się.

-Znów masz problemy z ciotką?- W jego głosie wyczułam troskę i zaniepokojenie.

            Odwróciłam się, żeby nie patrzeć na jego twarz. Wzięłam głęboki oddech. Spojrzałam w niebo. Przypomniały mi się wszystkie chwile spędzone razem przed śmiercią mamy. Wspólne spacery i oglądanie nocnego nieba.