Rozdział 3 Dzień pełen wrażeń

Gdy po wielu latach spotykamy kogoś, kogo się znało dzieckiem, już pierwsze jego spojrzenie każe nam zgadywać, że musiało go uderzyć jakieś wielkie nieszczęście.

                                                                                                     ~Giacomo Leopardi

            Po dwu tygodniowych „katuszach” mogłam wrócić do pracy. Odwiozłam Klarę do szkoły choć protestowała twierdząc, że może tam pójść o własnych nogach. Zgodziła się kiedy powiedziałam, że wysadzę ją za rogiem. Tak też zrobiłam, odjeżdżając zauważyłam jak podbiega do czarnowłosego  chłopaka.  Postanowiłam wypytać ją o niego po powrocie.

Prolog

,,Właśnie to lubię w zdjęciach - pozwalają uchwycić i przeżyć raz jeszcze szczęśliwe chwile."

Zoe Sugg – Girl Online

-Noriko!- usłyszałam krzyk ciotki. – Noriko ty uparta  dziewucho chodź na obiad.

,,Chyba śnisz”- pomyślałam i ułożyłam się wygodniej na trawie znów zatapiając w lekturze.

-Ciekawa?- zapytał miły głos tuż przy moim uchu.

-Nawet bardzo. –uśmiechnęłam się promiennie. Spojrzałam w bok. Jason leżał tuż obok uśmiechając się.

-Znów masz problemy z ciotką?- W jego głosie wyczułam troskę i zaniepokojenie.

            Odwróciłam się, żeby nie patrzeć na jego twarz. Wzięłam głęboki oddech. Spojrzałam w niebo. Przypomniały mi się wszystkie chwile spędzone razem przed śmiercią mamy. Wspólne spacery i oglądanie nocnego nieba.