czwartek, 20 października 2016

Prolog


,,Właśnie to lubię w zdjęciach - pozwalają uchwycić i przeżyć raz jeszcze szczęśliwe chwile."
Zoe Sugg – Girl Online

-Noriko!- usłyszałam krzyk ciotki. – Noriko ty uparta  dziewucho chodź na obiad.
,,Chyba śnisz”- pomyślałam i ułożyłam się wygodniej na trawie znów zatapiając w lekturze.
-Ciekawa?- zapytał miły głos tuż przy moim uchu.
-Nawet bardzo. –uśmiechnęłam się promiennie. Spojrzałam w bok. Jason leżał tuż obok uśmiechając się.
-Znów masz problemy z ciotką?- W jego głosie wyczułam troskę i zaniepokojenie.
            Odwróciłam się, żeby nie patrzeć na jego twarz. Wzięłam głęboki oddech. Spojrzałam w niebo. Przypomniały mi się wszystkie chwile spędzone razem przed śmiercią mamy. Wspólne spacery i oglądanie nocnego nieba.